95 (of 97?) zeges en een nieuw recordjaar, maar het missen van die ene zege doet UAE Team Emirates - XRG nog steeds pijn
In dit artikel:
UAE Team Emirates‑XRG domineerde het wegwielrennen in 2025 maar liet ook enkele scheuren zien. De ploeg boekte circa 95 zeges en won in vrijwel elk land waar ze aan de start stond, met in totaal 20 verschillende renners die victorie pakten — hetzelfde aantal als een jaar eerder. Die breedte van succes zorgde ervoor dat de dominantie niet uitsluitend aan één man toegeschreven kon worden, al was Tadej Pogačar opnieuw de onbetwiste kopman.
Pogačar was het gezicht van het seizoen: hij vergaarde drie Monumenten (De Ronde, Luik en Lombardije), werd voor de tweede keer op rij wereldkampioen en pakte de Tour de France met overmacht. Hij waagde zich ook aan Milaan‑Sanremo en Parijs‑Roubaix; in enkele van die koersen bleek Mathieu van der Poel toch te sterk, wat aantoont dat Pogačar niet onverslaanbaar is. De ploegcultuur kwam naar voren in momenten als de GP Montréal, waar Pogačar de zege aan ploegmaat Brandon McNulty gaf.
Naast Pogačar waren er meerdere smaakmakers. Isaac Del Toro beleefde een uitzonderlijk seizoen met 18 overwinningen, João Almeida bevestigde zijn klasse met zeges in Baskenland, Romandië en Zwitserland, en Juan Ayuso zorgde in de Vuelta met aanvallend werk voor etappewinst. Ook renners als Jhonatan Narváez, Félix Grossschartner, António Morgado, Rafał Majka, Tim Wellens en Ivo Oliveira droegen nationale titels en overwinningen bij. Toch bleven een aantal gevestigde namen zonder zege, waaronder Mikkel Bjerg, Nils Politt en Florian Vermeersch (al won hij het WK gravel voor België).
De grote rondes brachten glanspunten en smetten. De Tour was een nieuwe triomf voor Pogačar en de ploeg, maar de Giro‑zege ontsnapte op dramatische wijze: Del Toro verloor op de beslissende dag zijn positie, wat de redactie als een van de grootste tactische blunders van het jaar bestempelde. In de Vuelta was Jonas Vingegaard de sterkste, terwijl UAE toch zeven van de 21 etappes won.
Voor 2026 ziet de ploeg er nog steeds ijzersterk uit, maar er komen veranderingen. Het vertrek van Juan Ayuso naar Lidl‑Trek wordt als pijnpunt gezien; ook Alessandro Covi en Rafal Majka (stop) verlaten de selectie. Aankopen zijn Kevin Vermaerke, Benoît Cosnefroy en opleidingsrijder Adrià Pericas, die klimcapaciteiten meebrengt. Die versterkingen zijn vooral gericht op klassiekers en heuvelwerk, en het jeugdtoverlof kan het vertrek van Ayuso deels opvangen.
De sleutelvraag blijft of Pogačar fit en hongerig blijft. Als dat lukt, voorspelt de redactie opnieuw een berg overwinningen, inclusief de Tour en meerdere monumenten. Del Toro en Almeida kunnen de druk helpen dragen, terwijl knechten als Sivakov, Narváez, Vine, Wellens, Adam Yates, Bjerg, Soler en McNulty zowel steun als eigen kansen bieden. Jongeren als Jan Christen, António Morgado, Pablo Torres en Pericas zijn namen om in de gaten te houden — mogelijk pas echt doorbrekend in 2027, maar bij UAE is niets helemaal uitgesloten.