Angstaanjagende conclusie op basis van de Pogacar-tijdlijn, na WK Del Toro en Seixas

In dit artikel:

Brandon McNulty veroverde in Montréal de wereldtitel op het WK wielrennen, terwijl de afwezigheid van topfavoriet Tadej Pogacar ruimte leek te bieden aan twee jonge uitdagers: Isaac del Toro en Paul Seixas. De 22-jarige Mexicaan en de pas 19-jarige Fransman maakten indruk, maar konden de favorietenrol uiteindelijk nog niet omzetten in een overwinning. Del Toro werd vijfde, Seixas vijftiende.

Del Toro kende in 2026 een uitzonderlijk seizoen. Nadat hij een jaar eerder al tweede was geworden in de Giro d’Italia en achttien overwinningen had geboekt, groeide hij door tot winnaar in grote WorldTour-koersen. Hij won onder meer ritten en eindklassementen in de UAE Tour, Tirreno-Adriatico, de Tour Auvergne-Rhône-Alpes en de Lidl Deutschland Tour. Bij zijn Tourdebuut pakte hij een etappe, de jongerentrui en de derde plaats in het eindklassement. Voor het WK won hij bovendien de GP Montréal en werd hij als niet-specialist zesde in de WK-tijdrit, waarmee hij zijn status als favoriet bevestigde.

Seixas won minder vaak, maar zijn prestaties waren gezien zijn leeftijd minstens zo opvallend. De renner van Decathlon CMA CGM won onder meer een etappe in de Algarve, de Faun-Ardèche Classic, de Ronde van het Baskenland en de Waalse Pijl. Hij werd tweede in Strade Bianche en Luik-Bastenaken-Luik, bleef in de Tour overeind en pakte brons in de WK-tijdrit. In veel wedstrijden was hij bovendien de laatste renner die Pogacar kon bedreigen.

Volgens de analyse onderscheidden beide talenten zich niet alleen fysiek, maar ook mentaal. Seixas bleef in zware klassiekers aanvallen en reed op het WK ondanks krampen door tot de vijftiende plaats. Del Toro herstelde eerder al van de teleurstelling over zijn verloren Giro door korte tijd later de Ronde van Oostenrijk te winnen. Ook in Montréal bleven ze strijden: hun ploegmaats zetten de achtervolging in, Del Toro reed veel gaten dicht en Seixas wachtte geduldig op zijn kansen.

Toch ontbrak het beiden in de finale aan de kracht om, zoals Pogacar de afgelopen jaren geregeld deed, beslissend solo weg te rijden. Del Toro moest bovendien rekening houden met ploeggenoot McNulty, die al vooruit was en daardoor niet meer voluit mocht koersen. Hun teleurstelling na afloop was groot, maar hun prestaties plaatsen hen volgens de vergelijking met Pogacars beginjaren minstens op hetzelfde ontwikkelingsniveau. Dat ze op zo jonge leeftijd al zo’n prominente rol speelden op een WK, maakt hun toekomstige concurrentiepositie vooral veelbelovend en indrukwekkend.