Arensman boegbeeld van transitiejaar INEOS Grenadiers, waar het afscheid van 'G' symbool staat voor metamorfose
In dit artikel:
Vijf jaar na het Team Sky‑tijdperk worstelt INEOS Grenadiers nog met het reproduceren van het vroegere dominantie, maar 2025 liet duidelijke tekenen van herstel zien. Het Britse team koos dit seizoen bewust voor een actievere koers — omdat er geen onbetwiste kopmannen meer zijn — en dat leverde zowel spektakel als resultaten op.
In de voorjaarsklassiekers was het beeld gemengd. Sommige verwachte kopstukken vielen tegen (Ben Turner op de kasseien, Josh Tarling en Magnus Sheffield in de Ardennen), maar anderen staken bovenuit. Michal Kwiatkowski boekte een verrassende zege in de Clásica Jaén, Axel Laurance finishte sterk in Luik‑Bastenaken‑Luik en Sam Watson werd vijfde in Omloop Het Nieuwsblad. Filippo Ganna was de spil van het voorjaar: hij forceerde de finale in Milaan‑Sanremo (tweede achter Mathieu van der Poel), stond op het podium in de E3 Saxo Classic en leverde degelijke klassiekenprestaties in de Ronde van Vlaanderen en Parijs‑Roubaix.
In de grote rondes ontbrak een echte ronderenner voor het klassement, maar de ploeg compenseerde met offensieve tactiek en etappejachten. Egan Bernal was de enige die zich nog in de top tien van een grote ronde plaatste (zevende in de Giro). Desondanks pakte INEOS zes ritzeges in Grand Tours: tijdritoverwinningen van Tarling en Ganna, een verrassende zege van Ben Turner in de Vuelta en een opvallende etappewinst van Bernal. De persoonlijkheid van het seizoen was Thymen Arensman: zijn twee etappezeges in de Tour de France waren de grootste blikvangers voor de ploeg en zullen veel Nederlandse fans bijblijven.
Personeelstechnisch onderging de ploeg een forse hervorming. Vijf renners namen afscheid van de sport — onder hen Geraint Thomas en Caleb Ewan — terwijl Michael Leonard vertrok naar EF Education‑EasyPost. Tegelijk trok INEOS ambitieuze versterkingen aan: Kévin Vauquelin (de grootste naam), Dorian Godon, Embret Svestad‑Bardseng en het Scandinavische talent Theodor Storm. Vauquelin viel op dankzij zijn consistente resultaten dit seizoen en wordt gezien als potentiële nieuwe kopman voor zowel klassiekers als rondes.
De beoordeling van In de Leiderstrui: een 7,0 — niet het niveau van Team Sky maar wel een ploeg die weer op het hoogste podiumniveau acteert en aantrekkelijk koerst. Vooruitkijkend zijn de jonge talenten (Tarling, Sheffield, Øxenberg, Storm, Shmidt, August) en de nieuwkomers rond Vauquelin namen om rekening mee te houden; de uitdaging blijft om meer stabiliteit in klassementen te vinden en gevestigde namen zoals Bernal en Rodríguez weer in vorm te krijgen.