Axel Merckx: 'Je moet Van der Poel, Pocagar, Cavendish en Evenepoel samenvoegen om mijn papa te overtreffen'

In dit artikel:

Axel Merckx, tegenwoordig ploegleider bij het Amerikaanse belofte‑team Hagens Berman Jayco, trekt in een gesprek met Het Nieuwsblad lessen uit hoe het wielrennen is veranderd en waarom het lastig is in de voetsporen van zijn vader Eddy Merckx te treden. Hij schetst een sport waarin jonge renners steeds vroeger professioneel worden behandeld: managers zitten tussen hen en de ploegen, teams reizen met peperdure bussen en veel beloften krijgen al een verwend ontstaan voor ze een profcontract tekenen. Volgens Axel vermindert dat soms de intrinsieke drijfveer en vergroot het risico op mentale problemen; 18‑jarigen zijn nog kinderen en hij ziet geregeld jongeren vroegtijdig instorten, stoppen of lang nodig hebben om hun niveau te bereiken.

Merckx reflecteert ook op actuele toppers. Hij noemt Tadej Pogacar als een renner die in kracht dicht bij zijn vader komt in diens beste jaren, maar betwijfelt of iemand die uitzonderlijke vorm jaar na jaar zal evenaren en ook zo’n veelzijdig palmares kan opbouwen. Over Remco Evenepoel vertelt Axel dat hij hem aanvankelijk bijna aan zijn ploeg had verbonden, maar dat Evenepoels razendsnelle doorbraak grote WorldTour‑ploegen aantrok — achteraf een goede keuze voor de Belg. Axel concludeert dat meerdere moderne supersterren elk uitblinken in hun domein (voorjaarsklassiekers, alleskunner, sprint, tijdrijden), maar dat je die kwaliteiten bij elkaar zou moeten optellen om het algemeen uitzonderlijke palmares van Eddy Merckx te evenaren.

Kortom: Merckx ziet zowel de opkomst van uitzonderlijke talenten als zorgwekkende verschuivingen in de jeugdopleiding en waarschuwt voor de mentale tol van het vroeger professioneel maken van jongeren.