Ciccone en Bernal kunnen met goed gevoel naar het WK, Landa mist ook laatste kans: 'Soms best verdrietig'

In dit artikel:

Op de veertiende etappe? nee — op etappe 20 van de Vuelta a España werd het op de Bola del Mundo vooral een duel tussen klassementsmannen, maar toch hielden renners uit de ontsnapping de hele dag goed stand. Verschillende ploegen hadden belang bij een duurzame vlucht: UAE Team Emirates‑XRG gaf veel gas omdat kopman João Almeida mogelijk nog iets wilde proberen op de steile slotklim, terwijl Soudal‑Quick Step, Lidl‑Trek en INEOS Grenadiers hetzelfde plan hadden om hun kopmannen naar de ritzege te loodsen.

Uiteindelijk bliezen de inspanningen vooral de klimmers Mikel Landa, Giulio Ciccone en Egan Bernal uit de groep, die samen met de onvermoeibare EF‑Nederlander Jardi van der Lee als laatsten overbleven. Bernal, met Bob Jungels als begeleider, zei dat ze de strategie konden uitvoeren en dat het “leuk” was geweest: hij voelde dat ze niet ver van de zege afstonden. Landa erkende dat dit zijn enige kans was om te winnen, maar dat de steile slotklim te veel van hem vroeg: “Ik voelde me leeg,” verklaarde hij, mede verwijzend naar aanhoudende rugklachten die zijn prestaties deze Vuelta bemoeilijkten.

De slotkilometers werden een benauwde test van wie nog over genoeg krachten beschikte; ondanks het harde werk van de vlucht en de betrokken ploegen was het uiteindelijk de klim die het verschil maakte. Hoewel de ontsnappingen lang standhielden en de strijd spannend bleef, wisten Landa en Bernal hun missie niet te bekronen met de dagzege. De etappe illustreerde hoe de laatste grote bergen in de Vuelta nog altijd beslissend zijn en hoe teams zowel opportunistisch als tactisch opereren om hun kopmannen in positie te brengen.