"Dan kun je toch niet neen zeggen": Belgische ex-rozetruidrager doet opmerkelijk verhaal

In dit artikel:

Wilfried Reybrouck, nu 73, keerde deze week terug naar Formia waar hij exact 52 jaar geleden een van de meest onwaarschijnlijke momenten uit zijn carrière beleefde: in zijn allereerste profwedstrijd won de toen nog onervaren Belg direct een Giro-etappe en veroverde de roze leiderstrui. De Giro nodigde hem uit voor de etappe in Formia; via zijn zoon werd hij opgespoord en organisatie betaalde reis, verblijf en verzorging.

Het verhaal van 1974 klinkt als een filmscène. Reybrouck was amateur toen de Italiaanse ploeg Filcas hem last-minute meenam naar de Ronde van Italië. Binnen twee weken regelde hij zijn proflicentie, arriveerde de avond voor de start in Rome zonder veel meer dan koersschoenen en maakte zelfs de ochtend van de eerste rit pas kennis met zijn ploegmaten. De openingsrit van Vaticaanstad naar Formia begon met een pausbezoek voor de renners; niemand had grote verwachtingen van Reybrouck, maar in de sprint op het eind bleef hij als eerste over — alleen Roger De Vlaeminck kwam nog dichtbij — en pakte zo zowel de ritzege als de maglia rosa.

Het sprookje was kortstondig: in de derde etappe finishte hij buiten tijd nadat hij uren alleen in het roze had achter het peloton gereden, iets wat hij later deels toe schreef aan gebrek aan steun van zijn ploegleider. Reybrouck bleef nog zeven seizoenen prof en won meermaals, maar dat ene moment in Formia beschouwt hij nog altijd als het hoogtepunt. Zoals hij het zelf samenvatte: “Een vedette was ik niet… Maar die ene dag was ik toch wereldberoemd.”