De Cauwer trekt tactische conclusie bij het bespreken van prestaties Van der Poel en Van Aert

In dit artikel:

José De Cauwer analyseert de Ronde van Vlaanderen en legt uit waarom Tadej Pogacar zijn concurrenten overschaduwde: Mathieu van der Poel werd tweede en Wout van Aert vierde. De Cauwer wijst erop dat Pogacar zo sterk is dat hij zelfs aan de voet van beklimmingen slachtoffers maakte, niet pas bovenop zoals gebruikelijk.

Hij stelt dat tegenstanders, vooral Van der Poel, door trots en eergevoel zelden taktisch durven “wachten” of speels pokeren om Remco Evenepoel terug te laten komen; De Cauwer twijfelt of dat ooit zin zou hebben omdat Pogacar op een volgende klim alsnog zou toeslaan.

Over Van Aert zegt hij dat die op de tweede passage van de Kwaremont net niet meer kon volgen en later tijd verloor door alleen werk; de aanwezigheid van Mads Pedersen in de finale bood weinig hulp. Conclusie: de sterke ploeg- en individuele vorm van Pogacar en het vasthouden aan eergevoel bepaalden de uitslag, waarbij iedereen ongeveer op zijn verdiende plek eindigde.