Eens geen gekke dingen: Van der Poel doet een paar heel eerlijke onthullingen na In Flanders Fields

In dit artikel:

Mathieu van der Poel reageerde nuchter na In Flanders Fields: hij erkende dat hij niet op honderd procent zat na de E3 en daarom niet volledig meedraaide in de offensieve rol naast Wout van Aert. Van der Poel zei opgelucht te zijn over de zege van ploegmaat Jasper Philipsen; vooraf waren er duidelijke teamafspraken en onderweg werd goed gecommuniceerd. Hoewel hij “goed” reed, had hij te weinig frisse benen om echt voluit naar de streep te gaan en koos hij vooral een defensieve koers — tegen zijn aard — om het peloton te laten blijven jagen en zich toch iets te sparen voor de sprint. Zijn enige serieuze actie kwam op de derde beklimming van de Kemmelberg.

De overwinning betekende extra voor Alpecin–Premier Tech: de ploeg had deze wedstrijd nog nooit gewonnen. Van der Poel vermoedde dat het eindbeeld anders geweest zou zijn zonder Philipsen in de groep achter hem, en merkte op dat als hij en Van Aert allebei helemaal vol waren gegaan, het wellicht anders had kunnen lopen. Hij sluit af dat zijn prestatie niet gericht was op het sparen voor De Ronde en haalt een eerdere ervaring na de E3 aan als vergelijkbare situatie.