🎥 Liefdevol of irritant? Zegeritueel van Jonas Vingegaard roept reacties op

In dit artikel:

Jonas Vingegaard heeft een herkenbaar winritueel: meteen na een overwinning buigt hij zich over zijn stuur, kust eerst zijn trouwring en daarna een sticker met de namen van zijn vrouw en kinderen, en belt vervolgens thuisfront – meestal zijn echtgenote en manager Trine Marie Hansen. Dat patroon ontstond tijdens zijn beslissende Tourrit naar de Col du Granon in 2022, toen hij Tadej Pogačar versloeg en als eerste reflex contact met huis wilde leggen; sindsdien hoort het telefoontje bij elk succes.

Het gebaar wordt door veel fans als oprecht en ontroerend ervaren: Vingegaard betrekt zijn gezin expliciet bij zijn sport en benadrukte al vaker de rol van zijn vrouw in zijn wielercarrière. Tegelijkertijd leidt het ritueel tot kritiek. Analist Thijs Zonneveld noemde het overdreven en vroeg zich af waarom Vingegaard meteen de familie betrekt. De kritiek krijgt extra lading doordat Hansen ook als zijn manager optreedt; eerdere uitlatingen van haar over Team Visma Lease a Bike en de voorbereiding van Vingegaard leidden al tot wrijving en voedden op sociale media het idee dat zij veel invloed heeft.

Ook commerciële belangen spelen mee: door zich direct over het stuur te buigen verdwijnen merklogo’s vaak precies op het moment dat miljoenen kijkers kijken, zoals bij zijn recente ritzege op zaterdag, waardoor sponsoren minder in beeld komen. Dat roept de vraag op of vergelijkbare gebaren bij populaire renners als Wout van Aert anders beoordeeld zouden worden. Op zijn beurt lijken opvallende vieringen binnen het peloton niet ongewoon — denk aan Remco Evenepoels fiets boven het hoofd op de Spelen — en sommige rituelen groeien uit tot handelsmerken.

Voor Vingegaard zelf staat de familie voorop; zijn handelingen zijn volgens hem geen publiciteitsstunt maar een spontaan eerbetoon aan degenen die hem naar de top hebben geholpen. De controverse draait dus evenzeer om perceptie en context als om het ritueel zelf.