Martinez biedt dapper weerwerk, maar gulzige Pogacar wint ook slotrit in Ronde van Zwitserland

In dit artikel:

Tadej Pogacar sloot de Ronde van Zwitserland spectaculair af door in de lastige bergetappe van Villars-sur-Ollon zijn derde ritzege in vijf dagen te pakken en daarmee ook de eindzege veilig te stellen. De slotrit bestond uit drie beklimmingen van de Col de la Croix (in totaal 19,1 km à ca. 7%), waarvan de slotopgang 9,6 km lang was met een gemiddeld stijgingspercentage van 8% en een top op 1.250 meter.

Al vroeg vormde zich een kopgroep van elf renners, met onder anderen Nederlanders Bart Lemmen en Bauke Mollema, bergtruidrager Louis Vervaeke en de sterke klimmer Lenny Martinez. Namen als Nairo Quintana, Afonso Eulálio en Mauro Schmid complementeerden de vlucht. UAE Emirates XRG hield het peloton onder controle en liet de vlucht maximaal 2,5 minuut voorsprong nemen; richting de finale bleef daarvan ongeveer 1'50" over.

Op de slotklim probeerde Lemmen te versnellen; Quintana en Martinez reageerden, terwijl Vervaeke op de steilere stukken nog probeerde over te steken. Kort daarna zette Pogacar zelf een aanval in toen Decathlon CMA CGM het tempo opvoerde. De Sloveen klom solo naar de koplopers, haalde iedereen één voor één in en sloeg op 900 meter de beslissende kloof met Martinez om solo naar de ritzege te rijden.

Martinez eindigde als tweede, Lemmen pakte brons in de etappe en Jarno Widar werd vierde. Richard Carapaz moest in de slotkilometers wat terrein prijsgeven maar behield de tweede plaats in het algemeen klassement. Opmerkelijk was ook Mathias Vacek, die met een sterke rit als twaalfde het podium van het eindklassement bereikte. Dankzij zijn podiumplaats in de etappe schoof Lemmen bovendien op naar de tiende plaats in het eindklassement.