Museeuw en Merckx maken zich zorgen over Pogacar: 'Dezelfde levensstijl die bijdroeg aan achteruitgang van Sagan'
In dit artikel:
Tadej Pogacar blijft de dominante figuur in het hedendaagse wielrennen: na ruim twintig zeges, de wereld- en Europese titel, een Tourzege en overwinningen in drie Monumenten wordt hij door velen als onverslaanbaar gezien. Oud-wielrenners Johan Museeuw en Axel Merckx erkennen zijn palmares en fysieke kracht, maar luiden tegelijk een waarschuwing: niet de benen maar het hoofd kan hem op termijn de das omdoen.
Museeuw hekelt de manier waarop UAE Team Emirates koerst: volgens hem wordt de wedstrijd vaak gecontroleerd door het team en volgt een vroege, verre aanval van Pogacar die solo naar de zege leidt. Dat reduceert volgens hem de tactische gelaagdheid van het moderne peloton. Daarnaast maakt Museeuw zich zorgen over Pogacars off-season-keuzes. In plaats van zich terug te trekken voor mentale rust, was de Sloveen recentelijk zichtbaar bij criteriums en plechtigheden, onder meer op Gran Canaria. Museeuw vreest dat het constant aanwezig zijn en werken zonder echte ontlading op de lange termijn negatief kan doorwerken — hij haalt zelfs het voorbeeld van Sagan aan als eerder soortgelijk verval.
Axel Merckx is genuanceerder in zijn lof: hij prijst vooral de opvallende frisheid waarmee Pogacar wedstrijden uitfietst en vergelijkt zijn dominantie met die van zijn vader in vroegere tijden. Tegelijk wijst hij op hetzelfde risico van mentale uitputting; hij vertelt dat de carrière-eindfase van zijn vader vooral door het hoofd werd bepaald, niet door fysieke beperkingen.
De enige renner die volgens beide oud-topper echt een bedreiging vormt in eendagswedstrijden is Mathieu van der Poel. Merckx stelt dat zonder Van der Poel Pogacar al alle Monumenten gehad zou hebben; Museeuw noemt Van der Poel een echte Flandrien en bewondert zijn winnaarsmentaliteit. Een belangrijk verschil tussen de twee is hun omgang met rust: Van der Poel zou bewuster pauzes inlassen — terugkeren naar zijn appartement in Spanje, golfen — en zo zijn mentale veerkracht beter bewaken.
Kortom: Pogacar blijft favoriet en onverminderd formidabel, maar ex-renners vrezen vooral mentale vermoeidheid door constante blootstelling en verplichtingen. In klassiekers blijft Van der Poel de enige die hem serieus kan tegenhouden, terwijl de vraag is hoe lang Pogacar de zware competitieve druk op lange termijn kan volhouden.