Nog nooit zo zwaar afgezien: Toon Aerts doet boekje open over zijn eerste Ronde van Vlaanderen

In dit artikel:

Toon Aerts reed deze lente voor het eerst de grote klassiekers: de Ronde van Vlaanderen en Parijs‑Roubaix. In Vlaanderen finishte hij als 33e na een sprint voor die plaats, bijna zeven minuten achter winnaar Tadej Pogacar; in Roubaix werd hij 38e, vooral doordat een lek op de tweede kasseienstrook hem veel tijd kostte. Aerts, vooral bekend als veldrijder, maakt deze Giro op 32‑jarige leeftijd zijn debuut in een grote ronde, maar blikt nog terug op hoe zwaar de finale in de Ronde van Vlaanderen voor hem aanvoelde. Op de Paterberg en de Oude Kwaremont voelde hij een ongekend krachtverlies: zelfs met maximaal vermogen kreeg hij het nauwelijks omhoog, en zoals hij zelf zei was het "willen maar niet kunnen. Je voelt je helemaal leeglopen." Deze ervaringen laten zien hoe belastend de laatste beklimmingen van de Ronde zijn en waarom Aerts in zijn eerste monumentenoptredens niet vooraan eindigde.