Outsider of titelkandidaat? Waanzinnige voorjaar van Belg moet climax krijgen op WK
In dit artikel:
Alec Segaert (23) bevestigde dit voorjaar zijn status als groot talent nadat zijn transfer naar Bahrain‑Victorious hem meteen een stap vooruit gaf. Tijdens de voorjaarsklassiekers kwam hij geregeld in beeld: in Nokere Koerse reed hij lange tijd alleen voorop voordat hij in de slotfase werd gegrepen, een dag later pakte hij revanche met de zege in GP Denain. In In Flanders Fields sloot hij in de finale aan bij namen als Wout van Aert en Mathieu van der Poel, en ook in de monumenten — de Ronde van Vlaanderen en Parijs‑Roubaix — noteerde hij sterke klasseringen. Daarmee toonde hij dat hij niet meer alleen als talentvolle tijdrijder geldt, maar ook in zware eendaagse wedstrijden kan meevechten.
Zijn broer en trainer Loïc volgt de ontwikkeling nauwgezet en ziet de sprong niet als toeval. Volgens hem heeft Alec zowel fysiek als tactisch vooruitgang geboekt: waar hij vroeger vaak vol doorstoomde op hellingen, rijdt hij nu bedachtener en spaart hij energie voor de beslissende fase. Loïc was zelf verrast door een top‑15 in de Ronde van Vlaanderen, gezien Alec tot de zwaardere renners in het peloton behoort.
De basis voor het sterke voorjaar werd al in de winter gelegd. Sinds december werkte Segaert gestructureerd aan gewicht (ongeveer twee kilo lichter dan het jaar ervoor), herstel en slaap — verbeteringen die hem in de finales frisser lieten ogen. Deze winterdiscipline maakte het verschil in de zware klassiekers waarin hij langer standhield tussen de wereldtop.
Momenteel rijdt Segaert zijn eerste Giro d’Italia — een keuze van de ploeg vanwege kansen in ritten en tijdritten — nadat hij vorig jaar ervaring opdeed in de Vuelta. Later dit seizoen staan het Belgisch kampioenschap en vooral het wereldkampioenschap tijdrijden op het programma. Tegen specialisten als Filippo Ganna en Remco Evenepoel wordt het een grote uitdaging, maar na dit voorjaar lijkt een Belgische medaille in de tijdrit geen onrealistische ambitie meer.