Parcours en uitslagen Tour de France 2025 | Dankjewel voor drie weken show, heren wielrenners!
In dit artikel:
De Tour de France 2024 begon op 5 juli in Lille en eindigde drie weken later in Parijs, met een uitdagend parcours door Frankrijk. De openingsetappe werd gewonnen door Jasper Philipsen (Alpecin-Deceuninck), die ook in etappe 2 zegevierde dankzij een sterke sprint; Mathieu van der Poel pakte zijn tweede ritzege in de Tour. Philipsen moest echter in etappe 3 de race verlaten na een zware valpartij. Tim Merlier en Jonathan Milan waren andere belangrijke sprinters die meerdere ritten wonnen.
De tijdritten werden beheerst door Remco Evenepoel en Tadej Pogacar, waarbij Evenepoel in etappe 5 indruk maakte en Pogacar vooral in de bergetappes dominant was. Pogacar veroverde meerdere ritzeges, waaronder de zware bergetappen Hautacam (etappe 12) en de individuele klimtijdrit naar Peyragudes (etappe 13), en verstevigde zo zijn leidende positie in het algemeen klassement. Jonas Vingegaard bleef zijn belangrijkste concurrent, terwijl Ben Healy en Thymen Arensman verrassend aan de leiding kwamen in bepaalde fases.
De bergetappes in de Pyreneeën (etappe 14 en 15) leverden spectaculaire solooverwinningen op van respectievelijk Thymen Arensman en Tim Wellens. Valentin Paret-Peintre wist de bergetappe naar Mont Ventoux (etappe 16) op zijn naam te schrijven, terwijl Ben O’Connor de koninginnenrit naar Courchevel won (etappe 18). De zwaar ingekorte etappe 19 kende een nieuwe zege van Thymen Arensman, die daarmee oude successen op La Plagne eer aan deed.
De voorlaatste etappe (20) werd gekenmerkt door een sterke ontsnapping en de knappe zege van Kaden Groves, ondanks een natte en lastig koersverloop. Het traditionele slotstuk in Parijs (etappe 21) kreeg een verrassend extra dimensie met drie beklimmingen van de Montmartre; hier ging Pogacar in de aanval, maar de overwinning ging uiteindelijk naar Wout van Aert (Visma | Lease a Bike).
De Tour 2024 kenmerkte zich door een mix van sprint- en klimtalenten, spannende leidingwisselingen en tactische hoogtepunten. Pogacar bleef uiteindelijk de meest dominante klassementsrenner, gesteund door indrukwekkende bergprestaties, terwijl diverse sprinters en vroege vluchtelingen hun momenten van glorie pakten in een zeer dynamische en gevarieerde editie.