Van der Poel doet een paar heel eerlijke onthullingen na In Flanders Fields

In dit artikel:

Mathieu van der Poel erkent na In Flanders Fields openlijk dat hij niet op topniveau reed en niet volledig kon meedraaien met de grootste aanvallers. Hij zegt opgelucht te zijn over de zege van ploegmaat Jasper Philipsen: de ploeg had vooraf duidelijke afspraken en onderweg goede communicatie, en Van der Poel deed wat van hem werd verwacht in de achtervolging. Hij voelde zich nog niet helemaal hersteld van de E3 en had volgens eigen zeggen “niet de benen om gekke dingen te doen”; zijn enige offensieve zet was een versnelling op de derde beklimming van de Kemmelberg, verder koos hij bewust een meer defensieve rol.

Van der Poel verwachtte dat het peloton nog zou terugkomen en was dus niet verrast door de afloop. Voor Alpecin‑Premier Tech betekent de overwinning veel: de ploeg had de wedstrijd nog nooit gewonnen en profiteerde tactisch ook van het feit dat sprinter Philipsen in de achtervolgende groep zat. Volgens Van der Poel had een volledige samenwerking met Wout van Aert mogelijk andere kansen geboden, maar gezien zijn conditie was dit resultaat voor hem en de ploeg terecht en waardevol richting de Ronde van Vlaanderen.