Vuelta a Espana 2026 | 6 ritten, 2 winnaars tot dusver in Spanje: wanneer zal nummer 3 zich daarbij voegen?

In dit artikel:

De Vuelta a España 2026 is de laatste grote wielerronde van het seizoen en wordt verreden van zaterdag 22 augustus tot en met zondag 13 september. De ronde telt 21 etappes en eindigt niet in Madrid, maar in Granada. Door de eerdere zeges van Jonas Vingegaard in de Giro d’Italia en Tadej Pogacar in de Tour de France wordt weinig spanning in het algemeen klassement verwacht. Het uitdagende parcours bevat echter tijdritten, sprintkansen en veel zware bergritten.

Pogacar begon de ronde sterk met winst in de individuele tijdrit van 9,4 kilometer in Monaco. Hij versloeg Ethan Hayter met slechts negen honderdsten van een seconde en trok de rode leiderstrui aan. Een dag later won Matthew Brennan de langste etappe, van Monaco naar Manosque over ruim 214 kilometer. Pogacar werd derde en behield de leiding. De derde rit naar Font Romeu werd vanwege hagel en bliksem in de laatste twintig kilometer stilgelegd; daardoor kwam er geen winnaar.

In de korte, zware vierde etappe door Andorra viel Pogacar op vijftig kilometer van de finish aan. Hij soleerde naar de winst en liep minuten uit op zijn concurrenten. Ook in etappe zes, met onder meer een gravelstrook op de slotklim, was de Sloveen de sterkste. Enric Mas kon hem nog het best volgen, maar werd aan de finish geklopt. Tussen die bergritten door won Brennan in Roquetes opnieuw een heuvelachtige sprint, nadat Wout van Aert en Christophe Laporte hem uitstekend hadden gelanceerd.

De zevende etappe eindigt na een lange klim in Aramón Valdelinares, met in de laatste 8,3 kilometer gemiddeld 6,5 procent stijging. Daarna volgt een grotendeels vlakke rit naar Xeraco, al ligt de Puerto de Barx op 23 kilometer van de finish. Brennan, Van Aert en Mads Pedersen gelden daar als belangrijkste sprintkandidaten. De eerste week sluit af met een zware bergrit naar de Alto de Aitana. Onderweg liggen zes gecategoriseerde beklimmingen; Pogacar, Felix Gall en João Almeida worden als favorieten genoemd.

Na de eerste rustdag staat een overgangsrit naar Elche de la Sierra op het programma, geschikt voor sterke sprinters en klassieke renners. De vlakke etappe van Cartagena naar Lorca lijkt een van de beste kansen voor de pure sprinters, met Brennan, Alberto Dainese en Pedersen als kandidaten. Vervolgens keert de ronde terug naar het hooggebergte met aankomsten op Calar Alto en de Sierra de la Pandera. Vooral de rit naar Calar Alto biedt ruimte aan een sterke vluchtersgroep; Jarno Widar, Pablo Castrillo en Filippo Zana worden genoemd. Pogacar, Primož Roglič en Ben Tulett zijn de voornaamste favorieten voor de aankomst op La Pandera.

De vijftiende etappe naar Córdoba bestaat uit een vlak begin en einde, met daartussen veel heuvels. Daardoor lijkt de rit ideaal voor vluchters, onder wie Van Aert en Magnus Cort. De twee daaropvolgende etappes naar La Rábida en Sevilla zijn op papier vlakker en bieden opnieuw kansen aan sprinters, al kan de vermoeidheid in de slotweek een ontsnapping aantrekkelijk maken. Dainese, Brennan en Jordi Meeus behoren daar tot de verwachte kanshebbers.

Etappe 18 is een individuele tijdrit van 32 kilometer tussen El Puerto de Santa María en Jerez de la Frontera. Op het grotendeels vlakke parcours worden Jay Vine, Hayter en Pogacar naar voren geschoven. Daarna volgen twee zware bergritten: een lange rit van 205 kilometer naar Peñas Blancas en de koninginnenrit naar Collado de Alguacil. In die voorlaatste bergetappe moeten de renners over 187 kilometer meer dan 5.000 hoogtemeters bedwingen. Pogacar, Almeida en Gall zijn daar de belangrijkste favorieten.

De ronde eindigt op 13 september met een korte rit van 99,4 kilometer van Granada naar Granada. De finish ligt bij het Alhambra, na een laatste helling van 1,6 kilometer aan zeven procent. Pogacar, Van Aert en Pedersen worden genoemd als kanshebbers. De definitieve start- en finishtijden van de slotetappe en de koninginnenrit waren volgens het artikel nog niet bekend.