WK 2026: Voorbeschouwing wegrit mannen in Montréal - Grote strijd tussen bijna alle toppers

In dit artikel:

Het wereldkampioenschap wielrennen op de weg in Montréal krijgt zondag een nieuwe wereldkampioen. Tadej Pogačar, winnaar van de voorbije twee WK’s, kan zijn titel niet verdedigen nadat hij zwaar ten val kwam in de Vuelta a España. Daardoor ligt de strijd om de regenboogtrui volledig open, met Remco Evenepoel als voornaamste favoriet.

De wedstrijd start in Brossard met een vlakke aanloop van honderd kilometer. Daarna volgen twaalf ronden van 13,4 kilometer op en rond de Mont Royal. De omloop bevat onder meer de Côte Camillien-Houde van 1,8 kilometer aan 8 procent, de Côte de Polytechnique en de korte klim naar Pagnuelo. Ook de laatste zeshonderd meter lopen licht omhoog. In totaal moeten de renners 273,2 kilometer en ongeveer 3.800 hoogtemeters afleggen. Door de lengte, het beperkte aantal herstelmomenten en de opeenvolgende hellingen wordt een zware afvallingskoers verwacht. De weersomstandigheden lijken gunstig: droog en zonnig weer, weinig wind en temperaturen rond 21 à 22 graden.

Evenepoel werd vorig jaar tweede achter Pogačar en beschikt over de kwaliteiten om na een lange wedstrijd het verschil te maken. Zijn vijfde plaats in de recente GP de Montréal zegt volgens hem weinig over zijn kansen, omdat die koers vooral een trainingsprikkel was en het WK zestig kilometer langer is. Bovendien kan België rekenen op een zeer sterke ploeg, met Wout van Aert als tweede kopman. Bondscoach Serge Pauwels moet zonder oortjes duidelijke afspraken maken over de rollen. Van Aert kan vroeg aanvallen en de tegenstand onder druk zetten, terwijl Evenepoel de koers kan controleren, of omgekeerd.

Isaac Del Toro geldt als een van Evenepoels belangrijkste uitdagers. De 22-jarige Mexicaan bewees in de GP de Montréal dat hij uitstekend kan klimmen en finales goed leest, maar staat er met een veel zwakkere nationale ploeg grotendeels alleen voor. Hij zal waarschijnlijk moeten meeschuiven met sterkere landen en op het juiste moment toeslaan. Paul Seixas is een andere opvallende kandidaat. De Franse belofte, die rond het WK zijn twintigste verjaardag viert, maakte eveneens indruk in Montréal. Frankrijk beschikt bovendien over een sterk blok met onder anderen Pavel Sivakov, Valentin Paret-Peintre, Alex Baudin en Bruno Armirail.

Ook Mathieu van der Poel mag niet worden uitgesloten. De Nederlander twijfelt zelf aan de zwaarte van het parcours, maar werd in 2023 al derde op een nog zwaarder WK in Zürich. Zijn vorm is goed, getuige zijn recente solozege in de Ronde van Luxemburg. Het gebrek aan Nederlandse steun kan hem echter opbreken wanneer België, Frankrijk of andere landen meerdere renners vooraan hebben.

Groot-Brittannië schuift Tom Pidcock naar voren als belangrijkste troef, met Adam Yates als tweede speerpunt. Pidcock verkeert in goede vorm en het heuvelachtige parcours ligt hem. Italië beschikt mogelijk over de sterkste selectie in de breedte, met Giulio Ciccone en Giulio Pellizzari als kopmannen en Alberto Bettiol, Christian Scaroni en Davide Piganzoli als extra opties. De Verenigde Staten kunnen rekenen op Quinn Simmons, Brandon McNulty, Matteo Jorgenson en Neilson Powless.

Verder behoren onder anderen Primož Roglič namens Slovenië, Enric Mas en Juan Ayuso voor Spanje, Florian Lipowitz en Maximilian Schachmann voor Duitsland, en Jan Christen, Mauro Schmid en Marc Hirschi voor Zwitserland tot de kanshebbers. Ook Ben Healy, Tobias Halland Johannessen, Jhonatan Narváez, Derek Gee, Mads Pedersen, Michael Matthews en Joao Almeida kunnen in een zware finale een rol spelen. Zonder de uitgesproken favoriet Pogačar zal vooral de tactiek van de landenteams bepalend zijn; een enkele versnelling na meer dan zes uur koers kan de wereldtitel beslissen.